Reïncarnatie en Karma

Geplaatst op: 22-07-2006

Toen de aarde en alles binnen haar grenzen ontstond, kwamen zij en droegen de mogelijkheden in zich die ze in vorige existenties hadden verworven, en die ze tot uitdrukking zouden brengen tijdens deze grote cyclus van leven in velerlei vormen en activiteiten. Dit idee is door vele culturen uitgedrukt in hun leringen over karma en wederbelichaming: twee interessante en belangrijke ‘natuurwetten’. Interessant, door de verhelderende manier waarop deze ideeën zijn gepresenteerd; en belangrijk, omdat we door een begrip van haar werking zowel onszelf kunnen bevrijden van lijden als onze groei en evolutie kunnen versnellen.



De meesten van ons zijn bekend met bijbelse verwijzingen naar reïncarnatie. Toen Jezus aan zijn discipelen vroeg: ‘Wie zeggen de mensen dat ik ben?’ antwoordden ze, ‘Johannes de Doper; maar sommigen zeggen, Elia; en anderen zeggen, dat een van de oude profeten opnieuw is opgestaan’ (Lucas 9:18–19). En ook, toen Jezus en zijn discipelen een blinde man tegenkwamen, vroegen ze hem: ‘Meester, wie heeft gezondigd, deze man, of zijn ouders, dat hij blind werd geboren?’ Bij deze gelegenheid weidde Jezus uit over de gebruikelijke verklaring, ‘wat gij zaait, zult gij oogsten’, door te antwoorden dat ‘Noch deze man, noch zijn ouders hebben gezondigd: maar de werken Gods moesten in hem openbaar worden’ (Johannes 9:2–3). Hiermee doelde hij op een soort karma waarbij iemands innerlijke god of hogere zelf het lagere menselijke ego conflicten en kwellingen geeft zodat het geduld, sympathie, wijsheid en misschien mededogen leert.



Dat karma de manier van de natuur is om .......



Lees verder op

Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise1999/septokt1999/reincarnatiekarma.html - Eloise Hart