Cyclussen – de eeuwige impuls van de natuur

Geplaatst op: 27-06-2006

‘De eeuwigheid van de pelgrim’ is als een oogwenk van het Zelf–bestaan . . . ‘Het verschijnen en verdwijnen van werelden is als een regelmatig getij van eb en vloed.’



– H.P. Blavatsky, De Geheime Leer, 1:46



Nimmer was ik niet, noch u, noch deze vorsten der aarde, noch zal een van ons ooit ophouden te zijn.



– Bhagavad–Gita, hfst. 2



Graag nodig ik u uit voor een tocht die ver wegvoert van ons dagelijks leven, weg van het kleine en beperkte gewoonte–bewustzijn, van de schijnbare waarheden en begoochelingen van de uiterlijke wereld waaraan we gewend zijn. Het is een tocht naar de innerlijke kanten van het heelal, gebaseerd op de wijsheid van de Ouden waarvan we sporen en optekeningen kunnen aantreffen in de religies, mythen en overleveringen van alle volkeren als we maar bereid zijn onze ogen en oren te openen, en nalaten om er met de verwaandheid van onze moderne beschaving de spot mee te drijven.



In de Proloog van haar Geheime Leer formuleert H.P. Blavatsky drie grondstellingen waarop de hele wijsheidsleer over cyclussen berust. Ten eerste,



Een alomtegenwoordig, eeuwig, grenzeloos en onveranderlijk Beginsel, waarover elke speculatie onmogelijk is, omdat het het menselijke begripsvermogen te boven gaat en door menselijke uitdrukkingen of vergelijkingen alleen kan worden verkleind. Het ligt buiten het gebied......



Lees verder op

Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2000/mrtapril2000/cyclussen.html - Armin Zebrowski