Zich terugtrekken in de stilte – slaap en dood

Geplaatst op: 13-01-2008

Een van de meest verbijsterende aspecten van bewustzijn is de manier waarop we het verliezen – en weer terugkrijgen. Het gebeurt iedere nacht wanneer we in slaap vallen, en dag na dag wanneer we wakker worden. Elke nacht verliezen we het gevoel van bewustzijn, en elke dag komen we weer tot bewustzijn. Maar wat verliezen we? Waar gaat het heen? Hoe komt het bij ons terug? Is het alleen maar een neurologische functie die een tijdje stopt te werken? Of is er een niet–fysiek bewustzijn dat zich feitelijk uit het lichaam terugtrekt?

Vragen zoals deze riepen veel speculaties op bij vroege wetenschappers, omdat er geen manier was om waar te nemen wat er tijdens de slaap met het bewustzijn gebeurt. Maar de laatste decennia zijn onderzoekers in staat geweest om de hersengolven van slapende proefpersonen te meten, en deze studies hebben tot opmerkelijke ontdekkingen geleid. De activiteit van de hersengolven verandert op karakteristieke wijze, afhankelijk van onze mentale toestand. Wanneer we wakker zijn, en mentaal actief, dan zijn de golven snel en zeer kort. Ze vertragen tot een matige snelheid wanneer we onze ogen sluiten en ons ontspannen. En ze vertragen het meest wanneer we in diepe slaap zijn.

Deze stadia vormen de neergaande boog van een cyclus. Op de opgaande boog verloopt het proces omgekeerd. Wanner we uit de diepe slaap komen, keren de hersengolven tot een matige snelheid terug. Maar dan gaat de snelheid plotseling omhoog tot meer dan het tienvoudige, en maken de ogen snelle en grillige bewegingen onder de gesloten oogleden. Dit is de droomtoestand die aan het einde van elke slaapcyclus optreedt, en onder normale omstandigheden doorlopen we ’s nachts verschillende cyclussen........

Lees verder op:

Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2006/sepokt2006/slaapendood.html - Jim Belderis